Een mooie wereld…

globe-32222_640[1]

‘Man in the mirror’ is een van mijn favoriete nummers van Mickael Jackson. Als je de wereld wilt veranderen start with the ‘man in the mirror’. Reizen is de ‘spiegel’ voor mij om andere culturen te leren kennen, om verschillen te ontdekken en daar betekenis aan te geven. Doordat ik de armoede zie ga ik mijn eigen leven nog meer waarderen. Ik word blijer en daardoor misschien aardiger. Ik denk dat reizen kan aanzetten tot integratie, verdraagzaamheid en zélfs een mooiere wereld. Helaas spreken velen over het veranderen van de wereld en slechts weinigen over het veranderen van zichzelf.

Ik woon nu drie maarden in de ‘dorpsgemeenschap’ op het schip. Een smeltkroes van diverse nationaliteiten met vele rangen en standen. Een ‘dorp’ waar drie duizend mensen samenkomen en wonen. Sommige ‘dorpelingen’ leven in kleine kamers, andere hebben dure villa’s. Met winkels, cafeetjes, terrasjes, restaurants, theater, spa, bioscoop, reisbureau, ziekenhuis, bakkerij, wasserij, een milieustation, een sportcentrum is er veel economische bedrijvigheid. Bij vragen is er een serviceloket en bij calamiteiten beveiliging en de brandweer. Diverse ‘diensten’ staan met hun medewerkers klaar om voorzieningen en onderhoud te leveren. De leiding ligt bij de ‘burgemeester’ (kapitein) en zijn plaatsvervanger (staff captain)

In het ‘dorp’ gebeurt van alles. De eerste weken kijken de nieuwe ‘dorpelingen’ nieuwsgierig rond. Het is prachtig en er is van alles te beleven. Iedereen is vriendelijk en wil een ‘goede’ indruk maken. Hoffelijkheid, vleierijen en ingetogenheid bemerk ik om me heen. Maar de ‘schone schijn’ maakt geleidelijk plaats voor ook het ‘primaire gedrag’. Veel mensen ‘op een hoop’ geeft spanningen en ‘aanvaringen’. Ik zie alcoholverslaafden aan de bar. Gokverslaafden achter de spelautomaten die hun geld verkwisten. Ik zie stellen die al uit elkaar zijn.

Ergernis, verveling en onvrede dienen zich geleidelijk aan bij een aantal mensen. Bijvoorbeeld kritiek op de variatie en kwaliteit van het eten. Zich storen aan de herrie die ‘anderen’ maken. Het geklaag dat het op een ‘eerdere’ cruise allemaal beter was. Ja, commentaar op alles! De ‘wereld’ moet zich aanpassen aan mij in plaats van dat ik me aanpas aan de ‘wereld’. Mensen die vaak eerste persoonsvoornaamwoorden zoals ‘ik’, ‘mij’ en ‘mijn’ gebruiken hebben een groter risico op hartaanvallen. De hoge ‘zelffocus’ lijkt samen te vallen met stress, angst en egocentrisme. Door een ‘kort lontje’ ontstaat algauw (verbale) agressie. Twee Fransen stellen zijn naar huis gestuurd na een vechtpartij.

Misschien een nieuwe formule voor de John de Mol? Een reality soap op een cruiseschip. Een ‘expeditie’, waarin het ‘geluk’ verstopt is op het cruiseschip ‘Utopia’. De deelnemers moeten het vier maanden lang zoeken. Maar waar is het: buiten óf binnen jezelf? Het ‘zelfonderzoek’ staat in de nieuwe ‘reality’ centraal. Hoofdrolspelers worden ‘beoordeeld’ op hun bereidheid tot zelfkritiek. Wat vindt iemand zelf van zijn geduld of verdraagzaamheid jegens anderen? Hoe vriendelijk blijft iemand onder druk? Hoe behoud een deelnemer zijn respect voor anderen? En ben je instaat om ‘los te komen’ van je vooroordelen?

Hoe ‘doe’ ik het eigenlijk zelf wanneer ik zou participeren aan die ‘reality soap’? Ik heb gemerkt dat ik best ongeduldig ben wanneer er weer zo’n ‘traag oudje’ voor me loopt bij het buffet. Ik voel ergernis wanneer ik snel even de lift neem en op iedere verdieping wordt gestopt. Ook oordeel ik soms snel over een medepassagier. In het bijzonder wanneer iemand ‘lekkernijen’ hamstert, voordringt of klaagt. Ja, van sommige ‘types’ tolereer ik niet zo veel. Een tafelgenoot ‘pocht’ dat hij wel twintig dure horloges heeft. Voorzichtig suggereert Marjo dat je voor dat bedrag veel menselijk leed kunt verlichten. De atmosfeer aan tafel verandert. Wellicht kan ik beter onderzoeken waarom ‘horloges’ zo belangrijk voor hem zijn.

Misschien kom ik zelf niet in de ‘finale ronde’ in het nieuwe ‘realty’ programma. Soms waardeer ik onvoldoende de ‘verschillen’ tussen mij en de ander. Soms respecteer ik het gedrag van de ander te weinig of laat de persoon onvoldoende in zijn ‘waarde’. Met enige schroom constateer ik dat ik dit ‘fatsoen’ wèl van anderen verwacht! Ik realiseer me dat ik zelf nog enig ‘werk’ te doen heb. Als ik me ‘verheven’ voel boven een ander resulteert dit in (af)scheiding en uiteindelijk in strijd. Wanneer ik mijn ‘horloge’ tafelgenoot beoordeel heb ik geen ‘tijd’ om zijn ‘mooie’ kant te zien. Beiden voelen we ons niet prettig.

‘Ik ben gelukkig geen bewoner van een onbewoond eiland, geïsoleerd van anderen. Wanneer ik verder dan land, huidskleur en geloof kijk, zie ik ‘eenheid’. Bij de lunch spreek ik een Indiër die zijn hele leven al in Groot Brittannië woont. ‘We should celebrate the difference between people’, zegt deze oud politieman. Wat een rijkdom om de ‘verschillen’ zo te zien! En gelukkig hebben we allemaal de mogelijkheid om zo te kijken. Ik denk dat de ‘sleutel’ voor een goede ‘relatie’ ligt in onze eigen geest. In de bereidheid om zèlf te veranderen. Een bewuste houding van ‘ontwapening’ op het niveau van ons individuele ongeduld, vooroordeel en intolerantie. En als je de wereld écht wilt veranderen… ‘start with the man in the mirror’.

Ik herinner me een verhaal van jaren terug. Ik kom thuis van mijn werk en ga in mijn luie stoel zitten. Ik pak de krant en hoop me al lezend even te kunnen ontspannen. Mijn dochtertje, denkt daar heel anders over: ‘Papa, wil je een spelletje met me doen?’‘Nu niet, schatje, papa is moe en wil even uitrusten’. ‘Hè, toe nou, papa!’ Ik denk even na en krijg een idee. Ik scheur een stuk uit de krant waarop de aarde staat afgebeeld en scheur dat in twintig stukken. ‘Weet je wat, hier heb je een puzzel van de aarde. Vraag mama maar om plakband. Als je de puzzel af hebt, gaan we spelen.’ Ze rent weg met de stukjes papier en ik denk een halfuur rust te hebben. Vijf minuten later staat ze alweer voor mijn neus, met de puzzel. Hij is af. Verbaasd vraag ik: ‘Hoe heb je dat zo vlug voor elkaar gekregen?’ ‘Het was heel gemakkelijk, papa! Kijk maar, er staat een mens op de achterkant. Toen die goed was, was de wereld ook goed.’

Ik geloof dat de samenleving uiteindelijk mooier wordt als je geeft. Geef om jezelf, om anderen en om de wereld.

11 reacties

Naar het reactie formulier

    • Elke on 20 april, 2015 at 21:32

    Mooi verhaal weer Peter.
    ‘Doe meer dan je moet, en je zult meer krijgen dan je verwacht’. Wijze woorden die ik ook van mijn eigen papa kreeg! Gelukkig zijn ze blijven hangen ;)
    Liefs. Elke

    • Wieneke on 5 april, 2015 at 21:36

    Geweldig mooi en eerlijk beschreven! “Love Boat” is er niks bij….
    Hint: Liever nog een boek van jou (non fictieroman over een cruise), dan een realityshow, als het aan mij ligt.
    Heel goede laatste weken gewenst!
    liefs Wien.

    • Isabelle on 4 april, 2015 at 08:09

    Peter, wat een mooi verslag.
    Het zet mij ook weer aan tot zelfreflectie! Hoe was ik op mijn, net afgesloten reis ,naar Vietnam naar mijn reisgenoten en naar de bevolking? Ik weet heel zeker dat ik een heleboel ervaringen rijker geworden ben, en enorm waardeer wat ik thuis allemaal om me heen heb.
    Dank je wel voor jouw verhaal.
    Ga nog enorm genieten van de laatste weken.

    Warme groet uit een koud Nederland,
    Isabelle

  1. Geweldig verhaal Peter. Mooi slot met de werkelijke moraal. Ik denk dan aan het lied van De Dijk “Iedereen Is Van De Wereld”.
    Warme groet uit het Helmond
    Jan

    • Mieke on 3 april, 2015 at 09:06

    Een mooi filosofisch stuk. Peter. Het meest mooie aan je verhaal? De reactie die ik zojuist voorbij zie komen van mijn eigen man. Dan heb je toch écht iets bereikt met je intenties en verhaal : )

    • Margrit Damen on 2 april, 2015 at 22:37

    Peter, wat weer een prachtige “verhaling” van jullie belevingen. Heel mooi en met veel momenten die me raken en tot nadenken en “een blik in de spiegel” aanzetten. Veel bewondering voor hoe je er in slaagt ons zo mee te nemen op jullie reis en jouw mooie en inspirerende gedachtes daarbij!
    Liefs voor jullie beiden.

    • Jan en Bea Werkhoven on 2 april, 2015 at 21:27

    Peter, jij plaat honderduit over jullie wereldreis.
    Door jouw gepraat raak ik verstomd.
    Je hebt me wel behoorlijk geenthousiasmeerd voor de op stapel staande royalty soap voor John de Mol.
    Oh oh wat zou ik graag een rol spelen bij dit spektakel en dan bij voorkeur als ega van de door jou bewierookte Catharine.
    Deze aan de Sorbonne wijs geworden vrouw die als arts, psychiater en vrijwilligster van Artsen zonder grenzen door het leven gaat.
    Zij is ’n filosofe van rond de zestig met haar wit blonde haren en haar bloemetjes ondergoed doorschijnend in haar witte en strakke legging.
    Jij hebt haar zo bloemrijk beschreven in je reisverslag op weg naar Santiago en afgedrukt op 18 februari 2015.
    Dit literair stuk was voor mij als “De Openbaring” en dat is, zoals je weet het zes en zestigste bijbelboek, wat vier honderd en vier verzen bevat verdeeld over twee en twintig hoofdstukken.
    Peter en Marjo een veilige reis gewenst en vooral veel plezier.
    Doe je alvast de groeten aan Catharine en een foto sturen van haar is zeker te veel gevraagd??

    Jan en Bea Werkhoven.

    • Rob Knapen on 2 april, 2015 at 21:08

    Hoi Peter,

    Voor mij een van de mooiste verhalen tot nu toe. Zoals altijd fantastisch verwoord. Mooie metafoor van de dorpsgemeenschap. Prachtig moment voor zelfreflectie. Ik ga dit nog maar eens een paar keer lezen. Hier heb ik voor de pasen wel genoeg aan haha
    Nog een mooie laatste maand gewenst en succes met het halen van de ‘finaleronde’

    Groeten Rob

    • Lotte on 2 april, 2015 at 19:48

    Mooi verhaal weer pap! Als die reality soap er komt ga ik hem zeker volgen!
    Tot over een maandje…

    xxx

    • Niekie on 2 april, 2015 at 18:02

    Een prachtig verhaal weer met een mooie moraal!

    X Niekie

    • Wim Krämer on 2 april, 2015 at 17:07

    Leuk stukje Peter. Ik denk inderdaad dat als we het “man in the mirror” principe vaker toe zouden passen, er de wereld een heel stuk beter uit zou zien. Ook ikzelf zou dit wel eens wat vaker mogen doen. Zo heb je me toch aan het denken gezet :-)

    Geniet nog van al het moois op de boot en op het land!

    Groeten van Wim

Geef een reactie

Your email address will not be published.